Disconnected.

Eergisteren had ik de hele dag geen internet, xs4all had een grote storing, een probleem met de één of andere router.
Voor mensen zoals ik die de dag beginnen met het aanzetten van hun PC en de dag eindigen met het uitzetten ervan is zo'n dag een nachtmerrie.
Geen mails, geen blogs, geen Google reader en dus geen nieuws. Omdat de TV ook kapot is en mijn auto niet wil starten door het koude weer voelde ik me totaal afgesloten van de buitenwereld.
Ik heb geen Hyves, Facebook of Twitter dus dat miste ik niet. Nee, ik miste mijn gmail contact met Ben, het lezen van blogs en het schrijven op mijn eigen blog. En waar ik eigenlijk niet zo vaak bij stilstond: het gemak om alles te kunnen opzoeken via Google.
Hoe laat gaat de trein, waar kan ik de dichtstbijzijnde telefoonwinkel vinden? Je kunt niet even snel je banksaldo nakijken of wat geld overmaken.
Godver, je hele leven staat plotseling op zijn kop.
Ik besloot om van de gelegenheid gebruik te maken om de harde schijf van mijn laptop en mijn desktop te defragmenteren. Tijdens het defragmenteren kon ik dan lekker gaan lezen in KvhR.
Op mijn laptop zat een kant en klaar geinstalleerd programma dus het was een fluitje van een cent om dat even aan te zetten.
Toen naar boven naar mijn desktop, waar voor zover ik weet Diskeeper op stond. Ik startte dat programma op en controleerde mijn schijven. Die waren behoorlijk gefragmenteerd maar toen ik ze wilde laten defragmenteren zei Diskeeper dat ik het programma eerst moest registreren met de bijgeleverde registratiekey. Wilde ik wel hoor maar daarvoor moet je een internetverbinding hebben.
Aarghhhh!

Oud vrouwtje

Daar gaat ze weer, klein Indisch vrouwtje. Ze woont hier ergens in de buurt.
In de zomer loopt ze met blote benen, ze heeft wel kousen aan maar die zijn afgerold tot haar enkels. Vermoedelijk omdat ze niet met blote voeten in haar schoenen wil lopen. Het ziet er een beetje raar uit maar ik denk niet dat dat haar erg interesseert.
Haar hoofd houdt ze enigszins schuin en het wiebelt heen en weer terwijl je haar lippen constant ziet bewegen. Ze ziet er zonderling uit
Ik schat haar ergens tussen de zeventig en de tachtig jaar.
Elke dag gaat ze met haar tasje boodschapjes doen. Ze loopt dan druk door de supermarkt maar ze kan niet bij de hoge schappen. En bij deze supermarkt staat het lekkers op de hoge schappen, ik denk voor de kleine diefjes van de school in de buurt.
Maar dat is geen probleem want commanderen kan ze als de beste en ze weet feilloos de lange mensen uit te zoeken die haar kunnen helpen.
Een vriendelijk lachje kan er daarbij niet af. De eerste keer dat ze me aansprak ging als volgt: 'Zeg jongedame, pak eens even zo'n blauwe Verkade reep voor mij van 100 gram.'
Ik keek eerst even om me heen om te zien of ze iemand anders bedoelde, zo jong ben ik toch ook niet meer tenslotte. Maar het was voor mij bedoeld en ik pakte een reep chocolade voor haar. Ze keek er even naar en gaf hem weer terug.
'Pak er toch maar één met hazelnoten' bestelde ze.
Ik legde de blauwe reep terug en gaf haar er één met hazelnoten. Die was goed, ze legde hem in haar mandje en liep verder zonder dankjewel te zeggen. Ik weerstond de neiging om 'graag gedaan' te zeggen.
Wie ben ik om een oud vrouwtje op te voeden?
Verderop bij de koekjes zag ik hetzelfde gebeuren.Ik glimlachte en liep door.